Dr Andrzej Kurnicki, nowo akredytowany ambasador RP w Kanadzie, 4-6 listopada br. wraz z małżonką złoży oficjalną wizytę w naszym mieście. Pan Ambasador przybywa do Edmonton na zaproszenie Johna Szumlasa, Konsula Honorowego RP w Edmonton do wzięcia udziału w uroczystym, charytatywnym Bankiecie i Gali dla uczczenia 40-lecia istnienia dwujęzycznego, akredytowanego i licencjonowanego przedszkola SISEM oraz 150-lecia Kanady, który odbędzie się 4 listopada 2017 roku w Domu Polskim. Pan Ambasador podczas pobytu w Edmonton spotka się w Domu Polskim z reprezentantami polskiego środowiska i organizacji polonijnych a następnie weźmie udział w koncercie charytatywnym Adama Chroli. Zapozna się działalnością szkolnictwa polonijnego i oświaty polskiej w naszym mieście, odwiedzi Uniwersytet Alberty i Concordia. W poniedziałek 6 listopada o godz. 10:30 Pan Ambasador weźmie udział w ceremonii „No Stone Left Alone” , która już po raz 7 odbędzie się na cmentarzu Beechmount, i której celem jest uczczenie pamięci poległych żołnierzy ze współudziałem dzieci szkolnych. Na cmentarzu Beechmount p. ambasadorowi będą towarzyszyć uczniowie z Angielsko-Polskiego Programu Szkolnego im. Św. Jana Pawła II. W programie trzydniowego pobytu p. ambasadora jest wiele innych spotkań.

Poznajmy życiorys zawodowy p. Andrzeja Kurnickiego, nowego ambasadora RP w Kanadzie – poniżej.

Andrzej Kurnicki

Wykształcenie – doktor nauk ekonomicznych

Wydział Zarządzania; Uniwersytet Warszawski

Praca doktorska z zakresu polityki monetarnej FED-u i rynku kapitałowego.

Magister Nauk Administracyjnych – MAS

The Johns Hopkins University, Baltimore; USA; 1990

Koncentracja: Międzynarodowe Rynki Kapitałowe, Polityka Monetarna, Bankowość

Inwestycyjna, Zarządzanie funduszami inwestycyjnymi.

Harvard Business School Harvard University, Boston, USA. 1996

Program dla wyższej kadry zarządzającej w zakresie finansów,

restrukturyzacji i zwiększania SHV w firmach giełdowych.

Massachusetts Institute of Technology: MIT Boston, 1994

Program z zakresu Strategii Korporacyjnej.

Wydział Zarządzania: Uniwersytet Warszawski 1978-1983.

Zatrudnienie

2014-2016 Kierownik Katedry Uczelnia Łazarskiego (ponad 20 wykładowców)

Katedra Finansów i Bankowości

2001-2015 Wykładowca Coventry University/Wales Uni.,

Lazarski University

2001-2014 Prezes EuroAmerican Comp. Ltd, Poland

2004-2006 Dyrektor Programu MBA Program

Uniwersytet Walijski/WSHiP

2001-2005 Visiting Profesor Wydział Zarządzania, UW

1993-1995 Przewodniczący Rady Hetman Capital, USA

1993-1998 Prezes EuroAmerican Comp. Ltd, USA

1990-1992 Investment Banker Legg Mason, USA

1987-1989 Doradca Inwestycyjny The Prudential, Baltimore, USA

1986-1987 Financial Advisor The New York Life, USA

Wykładowca i koordynator programów dla studentów i wyższej kadry menadżerskiej

w Polsce i USA, w tym programów typu Executive MBA.

Członek; the National Economist Club (Washington – USA)

Członek; the Baltimore Council on Foreign Affairs

Członek; WTCI, US Chamber of Commerce

Przewodniczący Business Club – Baltimore/Lodz Sister Program

Współzałożyciel i Opiekun Merytoryczny Koła Naukowego, Investment Banker Club,

w WSHiP im. Łazarskiego.

Stypendysta Polish Heritage Association w Baltimore, MD USA.

Założyciel NZS na UW (Wydział Zarządzania) – 1980-1983

Znajomość języków obcych

Angielski – Biegła

Niemiecki – Bardzo Dobra

Rosyjski – Dobra

Licencje Zawodowe

Amerykańska Komisja Papierów Wartościowych: SEC

Licencje, 6,7,22, 63, Investment Banker, Broker

Agent Ubezpieczeniowy – licencja stanowa

Ekspert rynków kapitałowych, komentator i uczestnik programów z zakresu rynków

kapitałowych i polityki monetarnej w CNBC Business, TVN i TVP, TV Republika, audycje

radiowe. Ponad 100 wystąpień telewizyjnych w roku 2007-2015 z zakresu rynków

kapitałowych, finansów, bankowości i polityki monetarnej USA.

Przewodniczący rad panelowych i uczestnik forum dyskusyjnych w ponad 20 programach z

zakresu finansów, bankowości inwestycyjnej lub rynków kapitałowych na rzecz: Światowe

Forum Polonii, Business Centre Club, Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych, Legg

Mason, The Prudential, the World Trade Centre Institute, US Chamber of Commerce,

Baltimore Chambers of Commerce, Baltimore/Łódź Sister Program, Lazarski University

i wielu instytucji z sektora bankowego i finansowego.

Zainteresowania

Judo, pływanie, windsurfing, historia, literatura, polityka międzynarodowa, kawaleria.

W tym roku tradycyjny październikowy długi weekend wypadł na tydzień przed wyborami do władz miejskich naszego miasta, tak więc w gronie rodziny i przyjaciół mieliśmy okazję na rozmowy o przyszłości naszego miasta. Każde wybory mają zawsze duże znaczenie dla nas – Kanadyjczyków polskiego pochodzenia. W poniedziałek będziemy uczestniczyć w podejmowaniu ważnej decyzji dotyczącej kierunku dalszego rozwoju naszego miasta.

W poczuciu odpowiedzialności za budowanie instytucji demokratycznych, a w konsekwencji dobra wspólnego narodu i państwa, każdy obywatel jest zobowiązany uczestniczyć w wyborach, czyli decydować o kształcie dobra wspólnego, w którym realizuje się integralne dobro każdego człowieka. Nieuczestniczenie w wyborach jest brakiem odpowiedzialności za dobro wspólne.

Nasz brak udziału w głosowaniu w wyborach do władz lokalnych, prowincjonalnych czy federalnych w naszej ojczyźnie z wyboru poprzez obojętność na sprawy społeczne, narodowe i publiczne może być powodem, że w wyborach mogą dojść do głosu i do władzy ludzie niekierujący się w życiu interesem i dobrem ogółu.

Wybory stawiają nas w sytuacji, której rozwiązanie zależy od postawy całego społeczeństwa, to znaczy każdego z nas. W systemie demokratycznym każdy jest odpowiedzialny za kształt i oblicze wszystkich instytucji demokratycznych, jak: rząd, parlament. Nieraz doświadczyliśmy, że w podejmowaniu ważnych decyzji liczy się nawet jeden glos.

Polska grupa etniczna w Kanadzie posiada jeden z większych potencjałów wyborczych, ale niestety, z obserwacji frekwencji wyborczej, tutaj jesteśmy daleko w tyle, nawet za grupami etnicznymi znacznie mniejszymi liczebnie. Przykładem są Sikhowie, których w Kanadzie jest około 600 tysięcy, ale w Parlamencie Federalnym i Prowincjonalnym Kanady mają łącznie 30 posłów. A my z liczbą blisko 1 miliona mamy w Ottawie zaledwie jednego posła polskiego pochodzenia. Jest to wyraźnym odbiciem braku zaangażowania naszych rodaków w życie polityczne Kanady.

Mamy w tym zakresie bardzo dużo do zrobienia, aby przekonać Polonię do glosowania. Jeśli to nam się nie uda, to o przyszłości naszej grupy etnicznej w tym kraju będą decydować inni, a my będziemy niezadowoleni z tego, że daleko idące działania w tym kraju nie są sprzyjające naszej grupie etnicznej.

Musimy w tym kraju przystosować się do nowych sytuacji i biorąc przykład z innych umacniać tożsamość naszej diaspory, wzajemnie się popierać i uczyć się strategii do skutecznej obrony naszych interesów, miedzy innymi poprzez uczestnictwo w życiu politycznym.

Z. Cynar – Polonia Edmonton News

Święto Dziękczynienia w Kanadzie jest obchodzone w drugi poniedziałek października. Jest to Święto celebrowane głownie w Kanadzie i USA.   Historia dnia dziękczynienia w Kanadzie sięga wstecz do angielskiego odkrywcy, Martina Frobishera, który bezskutecznie próbował znaleźć przejście północne do Chin. Udało mu się jedynie założyć osadę w Kanadzie. W roku 1578 Frobisher odprawił oficjalny ceremoniał w miejscu, które teraz zwane jest Nową Fundlandią i Labradorem aby podziękować Bogu za przeżycie tak długiej wyprawy. Po obfitującej w sztormy podróży przez Ocean Atlantycki, przybił w końcu do brzegów obecnej Ziemi Baffina. Frobisher wraz z załogą ukląkł na stałym lądzie, by modlitwą podziękować Bogu za ocalenie, po czym wszyscy chciwie rzucili się na soloną wołowinę, suchary i groszek. Ceremoniał ten uważany jest za pierwsze kanadyjskie dziękczynienie i jedno z pierwszych oficjalnych obrządków dziękczynienia w Ameryce Północnej.

Dziękczynienie wypływa z wewnętrznego przekonania, że wszystko pochodzi od Boga, oraz że Bóg jest źródłem wszelkiego dobra. Dziękczynienie pozwala nam doświadczać, że “więcej szczęścia jest w dawaniu niż w braniu”. Niestety, we współczesnym świecie, odchodzącym od Boga, słowo dziękczynienie i dziękuję coraz bardziej zaczyna tracić na swoim znaczeniu a zastępuje je takie myślenie, że wszystko bierze się “samo z siebie” „ „my musimy to mieć i wszystko nam się należy”. Za wiele rzeczy oczywistych wcale nie dziękujemy. Dziękczynienie winno być postawą, która towarzyszy nam każdego dnia we wszystkich naszych doświadczeniach. Jakże piękna jest postawa człowieka, który dziękuje Bogu za Jego dary i tymi darami dzieli się z innymi. To On sprawia, że nasz świat jest przede wszystkim Jego, to znaczy Boży. My z Jego świata odejdziemy a On pozostanie na nim służyć innym, i w tym jest chyba sens Święta Dziękczynienia.

Dla wielu z nas Święto Dziękczynienia to po prostu długi weekend, czas na odpoczynek i spotkania z rodziną przy posiłku, składającym się z indyka, tłuczonych ziemniaków i żurawin. Dla nas imigrantów kanadyjskie Święto Dziękczynienia to również okazja do podziękowania za życie w nowym kraju, w dostatku i bezpieczeństwie.

Nie tylko w Święto Dziękczynienia, ale każdego dnia mamy wiele powodów, by odczuwać wdzięczność wobec Boga, a mimo tego raczej rzadko dziękujemy. Na ogół zachętę do dziękowania budzi w nas zauważalna skala materialnych obdarowań. Nieraz potrzebujemy pogłębionej refleksji, by wdzięczność stała się stałym „nastrojeniem” serca, każdego dnia.

Happy Thanksgiving