Umowa z Kanadą ma też znaczące plusy, choćby zniesienie 99 proc. ceł na produkty i usługi.

Source: Wolny handel pod znakiem klonowego liścia – Biznes i prawo gospodarcze – GazetaPrawna.pl – biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca –

Monika w Kanadzie miała zostać tylko rok. Mieszka tu jednak już 6 lat. Znalazła męża, nowy zawód i choć tęskni za Polską, to Kanadę uwielbia. – W dalszym ciągu nasza relacja bywa, niekiedy, dosyć skomplikowana

Source: #KobietyNieZnająGranic: Mieszkam w Kanadzie, ale w sercu mam Polskę – WP Kobieta

Cały tekst: http://wyborcza.pl/1,91446,19520763,kanada-skutki-uzaleznienia-gospodarki-od-surowcow.html#ixzz3yCPLRrkM

Source: wyborcza.pl

Według informacji tygodnika, odwołania może się też spodziewać inny zaufany Sikorskiego – Marcin Bosacki, który piastuje urząd w kanadyjskiej Ambasadzie RP. Na liście “do odstrzału” jest jeszcze kilka osób, które współpracowały w przeszłości z Sikorskim, a po jego odejściu zostały w MSZ. Czystki w dyplomacji według PiS odbywają się więc według określonego schematu. PiS nie zapomina starych win i nikt, kto w przeszłości podpadł ekipie rządzącej lub trzymał się nie z tymi, co wypada, nie może dzisiaj spać spokojnie.

Source: PiS robi czystki w dyplomacji. Będą zwalniać wszystkich, którzy mają coś wspólnego ze Smoleńskiem? | naTemat.pl

Source: Kartka z kalendarza historii Polonii… – Polonia Edmonton News

Do Polski zmierza 90 kanadyjskich żołnierzy. Trafią oni nad Wisłę w ramach operacji “REASSURANCE”. Misja jest “elementem odpowiedzi na agresję reżimu Putina w Europie Środkowej i Wschodniej – informuje kanadyjski resort obrony.

Source: Kanada wysyła do Polski żołnierzy. Reakcja na agresję Putina – Wiadomości – polskieradio.pl

Dlaczego Kanada? Jak się tam znalazłeś?

Od małego (albo raczej od młodego, bo mały nigdy nie byłem [Kornel mierzy 202cm wzrostu – dop. T.H.]) zawsze chciałem polecieć do Ameryki Północnej. Stany, Kanada… No, może Meksyk bym sobie odpuścił. Oglądając hollywoodzkie produkcje, widziałem, jak tam wszystko jest ogromne, lśniące, nowe i imponujące. Zawsze chciałem zobaczyć to na własne oczy. Wraz z wiekiem moje zainteresowanie rosło, a chęć wylotu do Ameryki przerodziła się w chęć zamieszkania tam. Jeszcze trzy lata temu myślałem o tym, jako o marzeniu na przyszłość, czymś, co można spróbować zrobić po studiach. Na szczęście okazja trafiła się wcześniej. Po nieudanej przygodzie z Polibudą Warszawską, „wygooglałem” sobie „stypendia sportowe w Ameryce” i znalazłem agencję z Krakowa, która zajmuje się wysyłaniem młodych ludzi za ocean (oczywiście za odpowiednią opłatą).  Zadzwoniłem, i dzięki pomocy pana Marka z tejże agencji, dzięki pomocy moich rodziców oraz swojej determinacji, udało mi się pokonać wszelkie przeszkody i zacząć swoją mroźną przygodę w kraju liścia klonowego.

Edukacja dla Ciebie jest odpłatna. W jaki sposób się utrzymujesz?

Finanse to spory problem. Szczególnie w jednym z najdroższych miast w Kanadzie. Fort McMurray – bo właśnie tu studiuję, jest miastem niesłychanie bogatym – ze względu na swoje bogate złoża piasków roponośnych – ale również strasznie drogim. Najgorszy był początek. Zanim wyleciałem trzeba było załatwić kilka rzeczy, a przede wszystkim uzbierać sporo hajsu. Po pierwsze – bilet lotniczy. Zagadka – co jest droższe – bilet lotniczy do Kanady w jedną, czy w dwie strony? Odpowiedź nie była wtedy taka oczywista. Miesiąc przed moim wylotem najtańszy bilet w jedną stronę kosztował koło 8.000PLN, za to w dwie strony trochę ponad 4.000PLN. Później trzeba było uzbierać pieniądze na czesne. Moje stypendium sportowe działa w ten sposób, że co semestr, dobrze się ucząc i grając w drużynie sportowej, uczelnia zwraca mi pieniądze za czesne. Ale pierwszy raz trzeba było te pieniądze wyłożyć z własnej kieszeni. Co nie było łatwe, ponieważ to wydatek rzędu 2300 dolarów kanadyjskich. Do tego dochodziły opłaty za wizę, za tłumacza przysięgłego (który tłumaczył moje dokumenty), i inne. Gdyby nie pomoc rodziców (w tym Taty, który znalazł mi pracę, gdzie mogłem też trochę dorobić), nigdy nie udałoby mi się zrealizować tego marzenia. Teraz nie jest już tak źle, bo po zapłacie czesnego, jedyne moje wydatki to jedzenie i akademik (jak to dobrze, że już nie palę – paczka Cameli to ponad 13,50 CAD). Mam dobrze płatną, ale cholernie nudną pracę na siłowni. Siedzę za biurkiem, daję klientom bransoletki, czasem sprzątam, czasem się kłócę z pięćdziesięciolatką, że nie może trenować w samym staniku sportowym. Poza tym, ciężka praca na boisku siatkarskim też się opłaca, bo za dobre wyniki sportowe też czasem wpadają sympatyczne, dodatkowe stypendia. Podsumowując: DA SIĘ PRZEŻYĆ.

Czytaj więcej @ http://niespie.com/o-canada-czyli-wywiad-z-kornelem-studentem-w-kanadzie/

http://www.winnipegfreepress.com/local/readers-reach-out–to-couple-ill-baby-267755381.html